beni sorgulamaya hiç hakkın yok.hem de bu kadar basit bir biçimde...canımı o kadar acıttın ki dilerim senin de canın acısın.en az benimki kadar.bu kadar saf olabilir mi bir insan???bazen çok yoruluyorum kendimden...

o kadar yaklaştım ki sona korkum çok büyüktü...bir anda sona yaklaşmaktan değil bu kadar yapayalnız olmaktan dolayı canımın acıdığını gördüm.çok canım acıdı.hem de çok.sanki her yanıma iğneler batırmışlar gibi...canım yanıyor,acıyor....hem de çok!!!

yepyeni bir hayat gelişiyor gözümün önünde.her geçen gün biraz daha büyüyor yavaş yavaş.seviniyorum onun adına...y.... hoşgeldin hayatımıza....

dönenler hoşgelmişler,gidenlerin yolu açık olsun sonsuza kadar...herkes hakettiğini alsın...

zaman...beni dikkate almadan geçmenden yoruldum artık.
nefes almak dahi beni yoruyor .
tek bir seçenek var oysa.
sadece korkmamak gerek...

nothing to say

nothing to live for....

artık bilgisayarımın değil yanında; 2 metre yakınında bile çay İÇMEYECEĞİM!!!!!

BOŞ......

içimdeki o kocaman boşluk giderek büyüyor.

yakında beni yutmasından korkuyorum.

yeterince düşündüm mü acaba??
her zamanki gibi HAYIR!!!!!!

sanırım verdin kararını.bu kadar zamandır rastlaşmadığımıza göre.veda mıydı bu bana??bilseydim bende keşke.belki daha fazlasını söylerdim o zaman söylediklerimden.belki de hiç birini söylemez hepsini kendime saklardım.ama bilseydim başka türlü olurdu inan bana.ya da inanma.hiç biri bişeyi değiştirmez nasıl olsa...yorma beni artık ama.bu kadar yeter ;hakikaten yeter bu kadar.hem sana hem de bana yeter....