dün oldukça ilginç bir durum yaşadım.dostlarınla ilişkini değerlendirirken durduğun yerden sadece iyi olanları görmeye yönlendiriyorsun kendini. sonra birisi bir cümle söylüyor ve ardından çorap söküğü gibi birleştiriyorsun parçaları..bazen de acı veriyor bunları görmek insana.

doğru mu yanlış mı bilemediğim bir durum içindeyim tam da şimdi.

ne yapmalı bilmiyorum...

yeniden selam:)

sanırım bundan sonra arada sırada da olsa kendime notları alacağım yer olacak burası.

Bazen insan; "Ben iyiyim" dediğinde,gözlerinin içine bakıp"İyi değilsin biliyorum"diyecek birine çok ihtiyaç duyar. (Can Yücel)

Tam da bu moddaydım ben bugün.tabii her zamanki gibi kimse iyi olmadığımı bilmedi,beni teselli etmedi,dinlemedi,sormadı....

çok tuhaf bir rüya gördüm ben dün gece.rüyamda onu gördüm;çok kirliydi,çok yalnızdı ve çok kötüydü.aldım onu,evime getirdim,temizledim bir bebek gibi,sonra da uyudum yanında.gözlerimi açtığımda rüyamda bana bakıyordu o,uyanmıştı.hiç konuşmadık biz ama...

her geçen gün biraz daha azaltabilseydi keşke pişmanlıklarımı.aksine,azaltmak yerine artırıyor sanırım zaman .bir ses verseydin de ,bilebilseydim sen ne hissettin bununla ilgili??yoksa sadece ben miyim pişman olan bu durumdan???

yaptığım her büyük yanlıştan sonra kendi kendime söz veriyorum ben.bir daha olmayacak;herşey yerinde,zamanında ve kararında olacak diye.ama hiçbir zaman tutamıyorum bu sözleri nedense.sanırım tam da bu yüzden en az kendime inanıp;en az kendime güveniyorum.kendime de güvenemeyince ne kalıyor geriye???hiçbirşey,kocaman,kocaman ,hiç bir zaman bitmeyen azalmayan bir boşluk;yalnızlık..

yoruldum artık.çok yorgunum.bu kadar yeter zaman.

saatlerdir ne yapıyorum ben??sadece dolanıp duruyorum ortalıkta kendime hiçbirşey katmadan....nereye kadar,ne zamana kadar devam edeceğim buna bilmiyorum..bi an kocaman bir umut,sonra yine derin bir boşluk...


düş düşebildiğin gibi.keşke alice'in yuvarlandığı tavşan yuvası olsaydı da bu boşluğun sonunda ne bileyim harikalar diyarına olmasa da güzel bir yere düşecek olsaydım...

tek düştüğüm yer saanırım sadece yalnızlığım olacak her zamanki gibi.

kafamın içinde bir takım farklı anahtarlar olsaydı ve ben birini kapatıp diğerini açtığımda sadece orada olanları görmeyi başarabilseydim.böylece beni kötü hissettiren herşeyi başka bir yere koyar;anahtarını da sonsuza dek kapatırdım...

yok tabii böyle bir yetenek bende.

ama daha güzel zamanlar gelecek bekliyorum.en azından istiyorum.bu da bir başarı galiba.içinde olduğum duruma bakarsak hele.kesinlikle başarılıyım.bi de güçlü :P

ne güç ama....

keşke ile başlayan cümle ve düşünceleri hayatımdan çıkarmak istiyorum an itibarı ile.

yine yuvarladım kendimi bir kuyuya.çıkabilirsem aşkolsun bana...

zamana not düşmek için:

çok üzgünüm,içimde kocaman bir boşluk.bir anda ortaya çıkan.bu kadar seneden sonra..nasıl da farketmemişim aslında içimde kocaman bir hiçlikmiş sakladığım.bu kadar basit söylenememeli bazı sözler.kendimi bile şaşırttım ben aslında.belki de zamanı şimdi gelmiştir.

güzel mi peki bu şimdi??neye yaradı beni biraz daha acıtmaktan başka??kötü müyüm ben şimdi???ya da aciz miyim??güçsüz müyüm??

hiçbirinin cevabını bilmiyorum.tek bildiğim şu anda çok yorgun olduğum.

geçsin artık.bu kadarı çok fazla bana.

anlatamamak ne kadar da zormuş meğer hissettiklerini...

yağmur,soğuk,kahve,çiçek kokusu....

daha ne ister ki insan???

bir de en güzel dostlarından biriyle geçirdikten sonra güzel bir günü...

değil mi???

2010-1

bir çok insanın yaptığı gibi bu yeni yıl başlamadan önce ben de bir çok yeni karar aldım.üç günü geçti yeni yılın şu anda.neyi değiştirdim peki??????cevap veriyorum:hiçbirşeyi.zaten bu kararların hepsini uymayacağı bilerek almamış mıydım???

bu kez kendimi -ve herkesi- yanıltmak istiyorum aslında.bu arada yanıltmak istemek de ne demek???

evet yeni yılın yeni kararları!!!!bekleyin beni!belki yarın sizi uygulamaya koymak için bir güç bulabilirim kendimde.ne de olsa yarın yeni yılın ilk pazartesisi....

beni sorgulamaya hiç hakkın yok.hem de bu kadar basit bir biçimde...canımı o kadar acıttın ki dilerim senin de canın acısın.en az benimki kadar.bu kadar saf olabilir mi bir insan???bazen çok yoruluyorum kendimden...

o kadar yaklaştım ki sona korkum çok büyüktü...bir anda sona yaklaşmaktan değil bu kadar yapayalnız olmaktan dolayı canımın acıdığını gördüm.çok canım acıdı.hem de çok.sanki her yanıma iğneler batırmışlar gibi...canım yanıyor,acıyor....hem de çok!!!

yepyeni bir hayat gelişiyor gözümün önünde.her geçen gün biraz daha büyüyor yavaş yavaş.seviniyorum onun adına...y.... hoşgeldin hayatımıza....

dönenler hoşgelmişler,gidenlerin yolu açık olsun sonsuza kadar...herkes hakettiğini alsın...

zaman...beni dikkate almadan geçmenden yoruldum artık.
nefes almak dahi beni yoruyor .
tek bir seçenek var oysa.
sadece korkmamak gerek...

nothing to say

nothing to live for....

artık bilgisayarımın değil yanında; 2 metre yakınında bile çay İÇMEYECEĞİM!!!!!

BOŞ......

içimdeki o kocaman boşluk giderek büyüyor.

yakında beni yutmasından korkuyorum.

yeterince düşündüm mü acaba??
her zamanki gibi HAYIR!!!!!!

sanırım verdin kararını.bu kadar zamandır rastlaşmadığımıza göre.veda mıydı bu bana??bilseydim bende keşke.belki daha fazlasını söylerdim o zaman söylediklerimden.belki de hiç birini söylemez hepsini kendime saklardım.ama bilseydim başka türlü olurdu inan bana.ya da inanma.hiç biri bişeyi değiştirmez nasıl olsa...yorma beni artık ama.bu kadar yeter ;hakikaten yeter bu kadar.hem sana hem de bana yeter....

etrafımda bir belirsizlik halkasıyla beraber yürümemek adına attığım adımları geriye döndürmek zorunda mısın hep??ne ki bu şimdi??karar ver artık .yeter..yoksa yeniden dibe doğru olacak yolum...

bitti .

en sonunda beklediğim oldu.

ne zamandır beklediğim halde neden üzülüyorum???

bi de bunu bilebilsem........