nothing to say

nothing to live for....

artık bilgisayarımın değil yanında; 2 metre yakınında bile çay İÇMEYECEĞİM!!!!!

BOŞ......

içimdeki o kocaman boşluk giderek büyüyor.

yakında beni yutmasından korkuyorum.

yeterince düşündüm mü acaba??
her zamanki gibi HAYIR!!!!!!

sanırım verdin kararını.bu kadar zamandır rastlaşmadığımıza göre.veda mıydı bu bana??bilseydim bende keşke.belki daha fazlasını söylerdim o zaman söylediklerimden.belki de hiç birini söylemez hepsini kendime saklardım.ama bilseydim başka türlü olurdu inan bana.ya da inanma.hiç biri bişeyi değiştirmez nasıl olsa...yorma beni artık ama.bu kadar yeter ;hakikaten yeter bu kadar.hem sana hem de bana yeter....

etrafımda bir belirsizlik halkasıyla beraber yürümemek adına attığım adımları geriye döndürmek zorunda mısın hep??ne ki bu şimdi??karar ver artık .yeter..yoksa yeniden dibe doğru olacak yolum...

bitti .

en sonunda beklediğim oldu.

ne zamandır beklediğim halde neden üzülüyorum???

bi de bunu bilebilsem........