her geçen gün biraz daha azaltabilseydi keşke pişmanlıklarımı.aksine,azaltmak yerine artırıyor sanırım zaman .bir ses verseydin de ,bilebilseydim sen ne hissettin bununla ilgili??yoksa sadece ben miyim pişman olan bu durumdan???

yaptığım her büyük yanlıştan sonra kendi kendime söz veriyorum ben.bir daha olmayacak;herşey yerinde,zamanında ve kararında olacak diye.ama hiçbir zaman tutamıyorum bu sözleri nedense.sanırım tam da bu yüzden en az kendime inanıp;en az kendime güveniyorum.kendime de güvenemeyince ne kalıyor geriye???hiçbirşey,kocaman,kocaman ,hiç bir zaman bitmeyen azalmayan bir boşluk;yalnızlık..

yoruldum artık.çok yorgunum.bu kadar yeter zaman.

saatlerdir ne yapıyorum ben??sadece dolanıp duruyorum ortalıkta kendime hiçbirşey katmadan....nereye kadar,ne zamana kadar devam edeceğim buna bilmiyorum..bi an kocaman bir umut,sonra yine derin bir boşluk...


düş düşebildiğin gibi.keşke alice'in yuvarlandığı tavşan yuvası olsaydı da bu boşluğun sonunda ne bileyim harikalar diyarına olmasa da güzel bir yere düşecek olsaydım...

tek düştüğüm yer saanırım sadece yalnızlığım olacak her zamanki gibi.

kafamın içinde bir takım farklı anahtarlar olsaydı ve ben birini kapatıp diğerini açtığımda sadece orada olanları görmeyi başarabilseydim.böylece beni kötü hissettiren herşeyi başka bir yere koyar;anahtarını da sonsuza dek kapatırdım...

yok tabii böyle bir yetenek bende.

ama daha güzel zamanlar gelecek bekliyorum.en azından istiyorum.bu da bir başarı galiba.içinde olduğum duruma bakarsak hele.kesinlikle başarılıyım.bi de güçlü :P

ne güç ama....

keşke ile başlayan cümle ve düşünceleri hayatımdan çıkarmak istiyorum an itibarı ile.

yine yuvarladım kendimi bir kuyuya.çıkabilirsem aşkolsun bana...

zamana not düşmek için:

çok üzgünüm,içimde kocaman bir boşluk.bir anda ortaya çıkan.bu kadar seneden sonra..nasıl da farketmemişim aslında içimde kocaman bir hiçlikmiş sakladığım.bu kadar basit söylenememeli bazı sözler.kendimi bile şaşırttım ben aslında.belki de zamanı şimdi gelmiştir.

güzel mi peki bu şimdi??neye yaradı beni biraz daha acıtmaktan başka??kötü müyüm ben şimdi???ya da aciz miyim??güçsüz müyüm??

hiçbirinin cevabını bilmiyorum.tek bildiğim şu anda çok yorgun olduğum.

geçsin artık.bu kadarı çok fazla bana.

anlatamamak ne kadar da zormuş meğer hissettiklerini...

yağmur,soğuk,kahve,çiçek kokusu....

daha ne ister ki insan???

bir de en güzel dostlarından biriyle geçirdikten sonra güzel bir günü...

değil mi???