şiddetli bir yağmurun ardından açan güneş gibi aydınlansa içim..ama aksine kararmakta her geçen gün.sanırım her daim üzülen tarafta olmak zorundayım.tanımamak dostlarını kötü gerçekten.insan her defasında daha çok üzülüyor.gitgide daha da kırıcı oluyor yaşana-maya-nlar !!!!!!!!
dünde kaldı düne ait ne varsa bugün yeni şeyler söylemek gerek...
yeni şeyleri söylemek için gereken cesaret ve enerjiyi arıyorum sanırım bu ara sadece..başarılı olur muyum bilmem.ama çaba sarfetmek de bi aşama benim için..